Reviews

Review: Het meisje in de trein | Paula Hawkins

Rachel neemt elke ochtend dezelfde trein. Elke dag hobbelt ze over het spoor, langs een rij charmante huizen in een buitenwijk van Londen, en stopt daar altijd voor hetzelfde rode sein. Zo kijkt ze elke ochtend naar een stel dat op hun terras ontbijt. Ze heeft inmiddels het gevoel dat ze hen persoonlijk kent en noemt hen ‘Jess en Jason’. Hun leven – in Rachels ogen – is perfect. Een beetje zoals haar eigen leven dat ooit was.

Op een dag ziet ze iets vreemds in hun tuin. De trein rijdt gewoon weer door, maar voor Rachel verandert alles. Niet in staat om het voor zichzelf te houden, stapt ze naar de politie met haar verhaal, wanneer blijkt dat ‘Jess’ vermist wordt. Hiermee raakt ze niet alleen verwikkeld in de gebeurtenissen die volgen, maar ook in de levens van iedereen die erbij betrokken is. Maar wie is er te vertrouwen? Heeft ze meer kwaad dan goed gedaan door zich met deze zaak te bemoeien?

Het meisje in de trein is een boek dat al wekenlang in de bestsellerlijsten staat en de recensies zijn vrijwel allemaal lovend. Het plot deed me erg denken aan dat van Gone Girl van Gillian Flynn. Dat vond ik een enorm goed boek, ik hou namelijk heel erg van dit soort spannende boeken waar je als lezer een mysterie moet oplossen.

In het verhaal staat de verdwijning van Jess centraal, die in het echte leven Megan blijkt te heten. Megan’s verdwijning gebeurde op een avond ie Rachel zich niet meer kan herinneren, omdat ze teveel had gedronken. Heeft ze er iets mee te maken? Was het Scott, de man van Megan? En hoe zijn de levens van Megan en haar partner met Tom, de ex-man van Rachel en zijn nieuwe liefde Anna verbonden? Al aan het begin van het boek had ik een vermoeden over wie de schuldige in dit verhaal was, maar gelukkig had ik het mis. Na driekwart van het boek was het voor mij duidelijk hoe het verhaal zou aflopen.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik het lastig vond om me in te leven in het verhaal tijdens het lezen van de eerste aantal hoofdstukken. Dit komt voornamelijk omdat hoofdpersoon Rachel nogal veel klaagt, niet zo sympathiek over komt en een alcoholprobleem heeft. Ik kan me hier totaal niet mee identificeren en ook de andere personages stonden qua karakter heel erg ver bij mij vandaan. Anna vond ik ook totaal niet sympathiek en over het stel ‘Jess en Jason’ kom je pas na verloop van tijd meer te weten. Na een tijdje kon ik hier wel wennen aan de afstand tussen de karakters en mijn belevingswereld en had het verhaal me in de ban. Gaandeweg kreeg ik ook wat meer respect voor Rachel, omdat zij alleen maar probeert te helpen terwijl niemand haar lijkt te geloven.

Het verhaal zit als een perfecte puzzel in elkaar. Alle kleine details blijken achteraf van belang te zijn en het geheel valt uiteindelijk aan het eind perfect in elkaar. De lezer wordt meerdere keren in het verhaal op het verkeerde been gezet, waardoor je steeds weer voor een nieuwe verrassing komt te staan. Ik zou het erg knap vinden als je vanaf begin af aan zou weten hoe de vork in de steek zit. Het boek is erg goed geschreven en is erg gedetailleerd en spannend.

Ik wil A.W. Bruna heel erg bedanken voor het opsturen van een recensie-exemplaar.

Heb jij Het meisje in de trein al gelezen?

Liefs,

Nynke-Boudien

Volg mij op BlogLovin
Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

Captcha * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

*