Het was best een fijn leven van Gabrielle Zevin is een boek dat ik alweer een tijdje geleden spontaan meenam bij het Boekenfestijn. Ik kende de titel en auteur niet, maar de foto op de voorkant en de achterflaptekst spraken me erg aan. Op mijn vakantie naar Texel kwam ik er eindelijk aan toe om het boek te lezen.
Liz is vijftien als ze bij een verkeersongeluk om het leven komt. Ze belandt in Ergens, een plaats waar het leven eigenlijk gewoon verdergaat zoals op aarde. Maar met één belangrijk verschil: de bewoners worden jonger in plaats van ouder. Liz zal moeten leren ‘leven’ met de zekerheid dat ze nooit zal trouwen en kinderen zal krijgen. Maar ze sluit wel nieuwe vriendschappen. En misschien vindt ze in Ergens toch nog haar eerste liefde…